pakhahou

Tuesday, 3 June 2014

ဓမၼပမာဏ

ကဗ်ာဟူသည္ ေရွးပညာရွိ ကဝိစာဆို ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ား၏ ကိုယ္ပို္င္ဥစၥာဟု ဖတ္မွတ္ဖူးပါသည္။
သို ့ျဖစ္ပါ၍ ေအာက္ပါ စာစုအား ကဗ်ာအမ်ိဴးအစား တစ္ခုေနျဖင့္ မဟုတ္ဘဲ ျမန္မာစာရွည္ အေရးအသား မကၽြမ္းက်င္ မပိုင္ႏုိင္ပါေသာေၾကာင့္ စာလုံးတိုျဖင့္ ေရးထားမိျခင္းသာ ျဖစ္ပါေၾကာင္းႏွင့္ ဖတ္လိုသူမ်ား ဖတ္ႏိုင္ျပီး၊ မဖတ္လိုသူမ်ား လစ္လ်ဴ႐ႈေပးေစလိုပါေၾကာင္း ေမတၲာျဖင့္ တင္သြင္းမိပါသည္။

ဓမၼပမာဏ

တရားမျမင္ ၊ဘုရားထင္ခက္
ယွဥ္ႏွင္တြဲသြား ၊ေပ်ာ္ပြဲစားေယာင္
လြဲမွားေဆာင္ၾက ၊ထိုေနာင္တမ်ား
ခုမွမႏွဳိး ၊ဘယ္မွာႏူိးလိမ့္
အက်ိဳးေမွ်ာ္မွား ၊အပါယ္လားတည့္။ ။
မိ႐ုိးဖလာ ၊ကိုး၍သာသည္
ဘယ္ခါဥာဏ္တြင္း ၊အာ႐ံုသြင္းလ်က္
ဘယ္ဆင္းဘယ္ပံု ၊တရားဂုဏ္အား
သိ႐ုံသာလုပ္ ၊ၾကိဳးမကုပ္က
ဆိုး႐ုပ္သဏၭာန္ ၊တိရိစာၦန္ႏွင့္
လြဲဟန္မျခား ၊“က်ိဳးတရား”တည္း။ ။
သဒၶါျပတ္သား ၊လြန္စိတ္ထားလ်က္
က်က္စားအမွန္ ၊႐ုပ္ႏွင့္နာမ္ကား
ဧကန္မုခ် ၊မဟုတ္ရ“ငါ”
ထုတ္ျပရာခက္ ၊သေဘာဓာတ္ဟု
ျဖတ္တတ္စည္ၾကံ ၊ရည္၍ပန္သည္
နိဗၺာန္ေရာက္လား ၊“ေၾကာင္းတရား”တည္း။ ။

No comments:

Post a Comment